"Bu ülkede korkularla yaşandı, hep bir şeyler sürüldü önümüze korkutmak için, kominizm geliyor denildi, faşizm geliyor denildi, diktatörlük geliyor denildi, şeriat geliyor denildi hep korkutulduk... Hep bir şeyler sürüldü önüne korkutmak için bu ülkenin insanlarını. İktidar sahibi olanlar tarafından, belki de iktidar olmanın şartlarının içinde vardı korkutmak, kim bilir... En çok da sanatçılardan korkuldu bu ülkede. Karikatüristin çizgisinden, yazarın romanından, öyküsünden, ressamın resiminden, şairin şiirinden, o zamanın türküsünden, heykeltraşın heykelinden, sinemacının filminden ve tiyatrocunun oyunlarından... Bunlarla uğraşıyorsan kökü dışardaydın, bu ülkedeki huzuru bozanlar sınıfındandın... Yazdın mı, çizdin mi, oynadın mı gel bakalım... Niye yazdın çizdin oynadın? Senelerce bunlarla uğraştı bu ülkenin sanatçıları. Ama onların yazdıklarıyla, çizdikleriyle, oynadıklarıyla bu ülke hiç zarar görmedi. Esas zararı onların engellenmesiyle gördü. Kardeşçe yaşamaktı amaç sanatçılarda. Sanatsız kalan bir millet hayat damarlarından birini kaybetmiş demektir. Bu laf hep askıda kaldı bu ülkede, sanatçıları korktu mu peki, bence hayır. İnadına sanatla uğraştı, yazdı, çizdi, söyledi, yonttu, oynadı." Sinan Bengier
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder