Yaşam öykümüz kime aittir? Deneyimlerimiz paylaştığımızda bizim olmaktan çıkıp ortak olarak ördüğümüz yeni bir öykünün parçası olur mu? Yoksa hikayelerimiz çalınabilir mi? Peki hikayelerimiz olmadan biz kimiz? "Toplu Hikayeler" ünlü ve saygıdeğer bir kısa öykü yazarı olan Ruth Steiner ve önce asistanı, daha sonra sıkı dostu, meslekdaşı ve en nihayetinde rakibi olan öğrencisi Lisa Morrison'un hikayesi.Türkiye'de Pulitzer ödüllü "Dostlarla Akşam Yemeği" adlı oyunuyla tanınan Donald Marguiles'in oyunu iki edebiyat kadının profesyonel ve kişisel ilişkisi üzerinden kültürel üretimin estetik ve etik bir sorgulamasına dönüşüyor. Ortaya çıkan sorular hepimizi ilgilendiriyor çünkü en kadim sanat olan hikaye anlatımı hem tüm çağdaş sanat formlarının hem de insanların gündelik ilişkilerinin özünü oluşturuyor. Ruth'un Lisa'nın yazdığı bir öyküyü eleştirirken söylediği gibi: "Hiçbir zaman gelişigüzel yazmamalıyız. Hayatta çok fazla gelişigüzel şey var. Bunun hikayelerimize de sızmasına izin vermemeliyiz. Hikayelerimizi değersizleştirmemeliyiz. Bu hepimizin sonu olur."
Yaşam öykümüz kime aittir? Deneyimlerimiz paylaştığımızda bizim olmaktan çıkıp ortak olarak ördüğümüz yeni bir öykünün parçası olur mu? Yoksa hikayelerimiz çalınabilir mi? Peki hikayelerimiz olmadan biz kimiz? "Toplu Hikayeler" ünlü ve saygıdeğer bir kısa öykü yazarı olan Ruth Steiner ve önce asistanı, daha sonra sıkı dostu, meslekdaşı ve en nihayetinde rakibi olan öğrencisi Lisa Morrison'un hikayesi.Türkiye'de Pulitzer ödüllü "Dostlarla Akşam Yemeği" adlı oyunuyla tanınan Donald Marguiles'in oyunu iki edebiyat kadının profesyonel ve kişisel ilişkisi üzerinden kültürel üretimin estetik ve etik bir sorgulamasına dönüşüyor. Ortaya çıkan sorular hepimizi ilgilendiriyor çünkü en kadim sanat olan hikaye anlatımı hem tüm çağdaş sanat formlarının hem de insanların gündelik ilişkilerinin özünü oluşturuyor. Ruth'un Lisa'nın yazdığı bir öyküyü eleştirirken söylediği gibi: "Hiçbir zaman gelişigüzel yazmamalıyız. Hayatta çok fazla gelişigüzel şey var. Bunun hikayelerimize de sızmasına izin vermemeliyiz. Hikayelerimizi değersizleştirmemeliyiz. Bu hepimizin sonu olur."
Yaşam öykümüz kime aittir? Deneyimlerimiz paylaştığımızda bizim olmaktan çıkıp ortak olarak ördüğümüz yeni bir öykünün parçası olur mu? Yoksa hikayelerimiz çalınabilir mi? Peki hikayelerimiz olmadan biz kimiz? "Toplu Hikayeler" ünlü ve saygıdeğer bir kısa öykü yazarı olan Ruth Steiner ve önce asistanı, daha sonra sıkı dostu, meslekdaşı ve en nihayetinde rakibi olan öğrencisi Lisa Morrison'un hikayesi.Türkiye'de Pulitzer ödüllü "Dostlarla Akşam Yemeği" adlı oyunuyla tanınan Donald Marguiles'in oyunu iki edebiyat kadının profesyonel ve kişisel ilişkisi üzerinden kültürel üretimin estetik ve etik bir sorgulamasına dönüşüyor. Ortaya çıkan sorular hepimizi ilgilendiriyor çünkü en kadim sanat olan hikaye anlatımı hem tüm çağdaş sanat formlarının hem de insanların gündelik ilişkilerinin özünü oluşturuyor. Ruth'un Lisa'nın yazdığı bir öyküyü eleştirirken söylediği gibi: "Hiçbir zaman gelişigüzel yazmamalıyız. Hayatta çok fazla gelişigüzel şey var. Bunun hikayelerimize de sızmasına izin vermemeliyiz. Hikayelerimizi değersizleştirmemeliyiz. Bu hepimizin sonu olur."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder